Pomysł utworzenia izby regionalnej powstał na początku roku szkolnego 2004\2005.
W szkolnej pracowni historycznej znajdowała się już pewna liczba eksponatów, jednakże ich ilość systematycznie wzrastała , a miejsca nie przybywało. Na izbę regionalną przeznaczone zostało nieużywane pomieszczenie w dolnym holu szkoły.
Informacja o utworzeniu izby została przekazana rodzicom na zebraniach w Urzędzie Gminy został wywieszony plakat z prośbą o przynoszenie eksponatów do szkoły.
Większość eksponatów, znalezionych na strychach, w komórkach, szufladach, przynieśli gimnazjaliści i uczniowie szkoły podstawowej. Były to rzecze codziennego użytku, pamiętające czasy ich pradziadków. Niekiedy były to cenne pamiątki rodzinne.
Rozpoczęła się renowacja tych przedmiotów. Większość z nich była zniszczona i brudna, wymagała gruntownej naprawy. Uczniowie, głównie na kółku historycznym oraz technicznym wykonywali podstawowe czynności związane z czyszczeniem, malowaniem, konserwacją przedmiotów.
Z każdym dniem eksponatów przybywało, przynoszono: narzędzia rolnicze, stare monety, banknoty, dokumenty, wagi, żelazka, niciane serwetki, wagi, lampy portrety, święte obrazy, itp.
W tym czasie zadbano również o wystrój izby regionalnej, tutaj dużym zaangażowaniem wykazała się pani Anna Kosiec, nauczyciel sztuki: wykonane zostały piękne wycinanki, którymi ozdobiono ściany izby. Za utworzenie strony internetowej o izbie oraz umieszczenie jej w sieci odpowiadał Konrad Gałka nauczyciel techniki i informatyki przy współpracy z uczniami.
Warunkiem zachowania własnej kultury i jej trwania jest przekaz dziedzictwa kulturowego. Przekaz ten dotyczyć ma historii, żywej tradycji, folkloru i języka. Region jest rzeczywistością, która zakorzenia człowieka w bliskiej mu wspólnocie, kulturze i terytorium. Związek z własnym regionem jest zatem sprawą istotną, kształtuje on bowiem poczucie przynależności społecznej, narodowej, postawę patriotyczną, międzyludzką. Kształtowanie tych postaw - od regionalizmu do uniwersalizmu - winno przebiegać w określonej kolejności: od poczucia własnej tożsamości kulturowej i narodowej, która pozwoli ukształtować zdolności i zainteresowania człowieka, do uczestnictwa w społeczeństwie, Polsce, Europie i świecie.
Uczniowie stają się bardziej tolerancyjni i otwarci na współpracę z jednostkami samorządowymi regionu, i na siebie nawzajem. Edukacja regionalna umożliwia bycie podmiotem a nie przedmiotem toczących się procesów kulturowych, demokratyzuje stosunki społeczne w szkole i w środowisku.
CELE EDUKACYJNE:
1. Rozwijanie wiedzy o kulturze własnego regionu i jej związkach z kulturą narodową.
-pogłębianie wiedzy o własnym regionie i jego społeczeństwie: przyrodzie, gospodarce, kulturze, dziedzictwie kulturowym oraz o wspólnocie kulturowej w powiązaniu z szerszą rzeczywistością narodową, państwową, międzynarodową.
-współuczestniczenie w pielęgnowaniu tradycji regionu.
-ukazywanie walorów i specyfiki regionu, ukazywanie regionalnych problemów, które należy rozwiązać.
-wskazywanie miejscowych przykładów dziedzictwa kulturowego ułatwiające wrastanie młodego pokolenia w kulturę regionu, poznawanie gwary.
-budzenie zainteresowania historią i kulturą własnego środowiska i regionu (małej ojczyzny).
-poznanie najbliższego środowiska i specyfiki regionu.
-kształtowanie poczucia własnej tożsamości regionalnej w aspekcie tożsamości narodowej.
2. Kontakt ze światem lokalnym i regionalnym w celu utworzenia bliskich więzi i zrozumienia różnorakich przynależności człowieka.
-wprowadzenie ucznia w świat wartości, jakim jest własny region i kraj oraz ich dziedzictwo kulturowe.
-pomoc w identyfikacji z "małą ojczyzną" i ojczyzną.
-pogłębianie uczucia więzi emocjonalnej ze "swoim miejscem na Ziemi".
-dostrzeganie specyfiki kulturowej regionu i jego tradycji.
-kształtowanie emocjonalnego związku z regionem z równoczesnym kształtowaniem patriotyzmu.
-rozwijanie i wzmacnianie aktywnego udziału ucznia w życiu wspólnot: rodzinnej, klasowej, szkolnej, lokalnej.
-uświadamianie znaczenia zachowania i pomnażania dziedzictwa kulturowego jako wartości materialnej i duchowej danej wspólnoty
-rozwój wyobraźni, fantazji oraz ekspresji artystycznej w różnych dziedzinach i dyscyplinach kultury (teatr, muzyka, plastyka, taniec).
-uwrażliwienie na piękno i niepowtarzalność różnych miejsc w najbliższej okolicy (regionie).
-ukazywanie roli literatury w kształtowaniu obrazu swojego regionu.
-dostrzeganie wartości, jaką stanowi kultura regionu (dziedzictwo kulturowe w regionie).
-kształtowanie poczucia własnej tożsamości regionalnej w aspekcie tożsamości narodowej.
-rozwijanie postaw otwartych na inne społeczności i ich kulturę.
3. Ugruntowanie poczucia tożsamości narodowej poprzez rozwój tożsamości regionalnej.
-ugruntowanie poczucia tożsamości regionalnej, narodowej przy jednoczesnym kształtowaniu postaw otwartości i tolerancji.
-poznanie kultur różnych warstw i stanów społecznych jako przejawu dziedzictwa kulturowego w regionie.
-rozwijanie aktywności artystycznej, umożliwianie kreatywnego uczestnictwa w różnych dziedzinach i dyscyplinach kultury.
-rozwijanie poczucia estetyki dostrzeganie pozytywnych przykładów gospodarowania w regionie.
-kształtowanie szacunku wobec dorobku przeszłych pokoleń wraz z potrzebą ochrony tradycji
-rozwój postaw patriotycznych związanych z tożsamością kultury regionalnej.
4. Rozwijanie wiedzy o historii regionu w powiązaniu z tradycjami własnej rodziny.
-dostrzeganie związków tradycji (historii) swojej rodziny z tradycjami danej ziemi, także w aspekcie przyszłego rozwoju miejsca zamieszkania.
-rozwijanie poczucia odpowiedzialności za własne działania w okolicy, w regionie i kraju.
-uwrażliwienie na wartości kulturowe środowiska rodzinnego, wspólnoty lokalnej.
-uświadomienie sobie "własnych korzeni" w powiązaniu ze wspólnotą rodzinną, lokalną, regionalną, religijną, kulturową.
-dostrzeganie tendencji rozwojowych regionu.
CELE WYCHOWANIA I KSZTAŁCENIA:
1. Przygotowanie uczniów do życia w społeczeństwie poprzez:
-respektowania zasad społecznego współżycia
-uczenie tolerancji dla poglądów i potrzeb innych.
-formowanie pozytywnego stosunku dla świata.
-wzbudzanie poczucia własnej godności i wartości poprzez wpajanie szacunku dla tradycji regionalnej, ojczystej, europejskiej.
-kształtowanie postaw etycznych i rozwijanie wrażliwości moralnej.
2. Kształcenie umiejętności skutecznego komunikowania się z otoczeniem, z wykorzystaniem wiedzy o języku, jego budowie i funkcjonowaniu.
3. Wdrażanie uczniów do prezentowania własnych poglądów i opinii.
4. Przysposabianie do uczestnictwa w kulturze, dostrzeganie ciągłości rozwoju kultury, jej trwałości oraz powiązań aktualnych wydarzeń z tradycją i przeszłością.
5. Przygotowanie do odbioru dzieła literackiego i innych tekstów kultury.
6. Umożliwianie odkrywania i rozumienia wartości uniwersalnych w literaturze, sztuce, tradycji i życiu codziennym.
7. Przysposabianie do ustawicznego samokształcenia i bogacenia własnego warsztatu pracy umysłowej, wyrabianie nawyku korzystania ze słowników, encyklopedii, programów komputerowych i innych źródeł wiedzy.
8. Motywowanie i przygotowywanie do dalszego kształcenia.
PRZEWIDYWANE OSIĄGNIĘCIA UCZNIÓW:
1. Uczeń umie gromadzić, systematyzować i interpretować różne informacje na temat Wolanowa i oklic.
2. Potrafi zaprezentować własną wiedzę dotyczącą wybranych zagadnień historii, kultury Wolanowa i okolic.
3. Potrafi wymienić walory i cechy charakterystyczne okolic.
4. Zna rolę i wpływ tradycji na kształtowanie współczesnych postaw ludzi.
5. Dostrzega atrakcyjność własnej "małej ojczyzny" i aktywnie uczestniczy w jej życiu kulturalnym i społecznym.
6. Jest świadomy konieczności dbania o zachowanie dziedzictwa kulturowego
regionu.
7. Umie opisywać zwyczaje i tradycje regionu.
8. Potrafi wskazać zachowane tradycje regionu.
|